Mijn Road to Marathon
Het begon allemaal in november. Ik kocht een nieuwe mountainbike – mijn oude was echt op – en nam me voor om in 2025 lekker veel te gaan fietsen. Maar toen kwam er een bericht dat Assen, in het kader van 100 jaar TT, een heuse marathon zou krijgen! Voor mij als motorsportliefhebber voelde dat als een thuiswedstrijd.
Een marathon stond al jaren op mijn bucketlist. Vroeger liep ik veel hard, en dit leek de ultieme kers op de taart. Van uitstel kwam gelukkig geen afstel. De laatste jaren liep ik meestal doelloos een standaardrondje van 7 tot 10 kilometer, één keer per week. Ach, zo’n marathon moest toch lukken?
Zonder veel kennis van serieuze duursport besloot ik het gewoon te doen. Eerst een schema voor een halve marathon via Garmin Coach, daarna een sub-4 schema van internet. Mijn doel: binnen vier uur finishen. De eerste weken gingen goed, ik wilde meer… Tot de kwaaltjes kwamen: hamstring en achilles overbelast. Dus een tandje terug.
De laatste weken voor de marathon merkte ik dat de lange duurlopen steeds zwaarder werden. Overtraind? Toch gewoon doorgaan. Totdat, een paar dagen voor de start in juni, het bericht kwam: de TT Marathon werd afgelast vanwege de hitte. Met temperaturen boven de 25°C zag iedereen dat aankomen, maar het was toch een domper. Ik was klaar voor de marathon, maar besefte ook dat mijn aanpak niet ideaal was. Hoe bereid ik me nu voor om over vijf maanden wéér klaar te zijn?
Ik las alles wat ik kon vinden over training en voeding, maar wat werkt nu echt voor mij? In het boek ik, hardloper zag ik Running Therapie Drenthe staan en nam contact op. De kennismaking en intake bij Jans Kuik waren niet alleen leuk, maar vooral leerzaam. Zijn ervaring en visie op duursport maakten duidelijk dat ik veel van hem kon leren.
Samen stelden we het einddoel vast en planden trainingsdagen. Nog diezelfde week ontving ik mijn eerste schema’s: afwisselende trainingen met duidelijke doelen. Wekelijks videobellen om ervaringen uit te wisselen hielp enorm. Zo kon ik me optimaal voorbereiden, zonder te forceren.
En toen was het zover. Op de marathon dag wist ik dat Jans zou komen kijken “omdat het toch in de buurt was”. Maar na de start, bij het einde van de pitstraat, fietste hij al naast me! Hij bleef tot de finish bij me. Dat maakte het des te meer een teamprestatie.
Ik liep de marathon uit in 3:49 – een dikke vink op mijn bucketlist. Daar ben ik trots op en zal ik nooit vergeten.
Op naar een sportief 2026, met een bijna nieuwe mountainbike!