Runningtherapie

Running therapie is een vorm van psychotherapie waarbij het lichaam een centrale rol speelt. Veel van onze problemen, die hun oorsprong vinden in de geest zijn zichtbaar in het lichamelijk functioneren. Lichaam en geest zijn één. Door lichamelijke activiteit kun je invloed uitoefenen op het geestelijk welbevinden. Niet door één keer te gaan hardlopen, maar wel door regelmatig (= 3 keer per week) je lichamelijke systemen in een laag tempo, zodanig te prikkelen, dat je meer ruimte krijgt voor positieve dingen. Je kunt meer genieten van leuke ervaringen en gemakkelijker een weg vinden om oude niet goed verwerkte en vervelende ervaringen een zodanig plaats te geven, dat ze je niet meer negatief beïnvloeden.

Jezelf weer accepteren, weer trots zijn op jezelf, weer verantwoordelijkheid durven nemen om vooruit te kijken. Het is geweldig als je dat weer kunt zeggen, maar voor het zover is…

Uit eigen ervaring, kan ik zeggen: Je gaat soms door een hel! Je denkt, dat niemand je gelooft, je begrijpt, of wil begrijpen. In mijn eigen situatie waren dit mijn leidinggevenden. Twee jaar lang ging ik gebukt onder een slepend arbeidsconflict. Op dit moment (december 2009) ligt mijn klacht zelfs bij de landelijke klachtencommissie van Onderwijs in Utrecht (inmiddels is mijn klacht ontvankelijk verklaard en ben volledig in het gelijk gesteld), en ik ben inmiddels via een re-integratietraject weer aan het werk. Ik ben weer sterk en strijdvaardig geworden. Daarbij heb ik hulp gehad van een psycholoog, mijn familie en vrienden en een zeer goede vriend, die meester in de rechten is. Maar bovenal staat, dat je het zelf moet doen en niet moet opgeven.

Al jaren was ik een niet onverdienstelijke triatleet, ook daar kwam in die vreselijke periode flink de klad in, maar op een gegeven moment, toch weer de training voorzichtig opgepakt. Eigenlijk ben ik onbewust me bezig gaan houden met running therapie. Uiteindelijk merkte ik, dat ik emotioneel weerbaarder werd, me weer open stelde voor mijn familie, niet meer heel erg in mezelf gekeerd rondliep, alsof ik in een tunnel leefde. Ik ging weer doelen stellen. Met als resultaat deelname aan de Europese kampioenschappen, waar ik uiteindelijk 5e werd. In dezelfde tijd kwam ik in contact met een vreselijk enthousiaste fysiotherapeute in mijn gemeente, die graag samen met mij de running therapie in de gemeente wilde opzetten. De kans om mijn energie ergens in te stoppen en daar ook zelf iets voor terug te krijgen, maakte, dat ik hier niet lang over na hoefde te denken.
Inmiddels ben ik gediplomeerd en gecertificeerd running therapeut en wetend, dat het reguliere circuit langzamerhand steeds minder wantrouwig kijkt naar running therapie, denk ik dat ons project gaat slagen. Heel lang is het al zo, dat alles evidence based en wetenschappelijk moest worden onderbouwd, maar mijn eigen ervaring zegt me genoeg. Het werkt, zet je lijf in beweging. Geef je de tijd en ervaar wat het met je doet. Echter van een slechte gewoonte afkomen, of een nieuwe gewoonte aanleren, is makkelijker gezegd dan gedaan. Het duurt namelijk twee maanden voordat een gewoonte echt een gewoonte wordt. Dus dat geldt ook voor running therapie.